Fotografie is voor mij een manier om stil te staan in een wereld die altijd doorgaat.

Waar momenten vaak vluchtig zijn, geeft een foto mij de kans om te kijken, écht te kijken. Naar een blik, een gebaar, het licht dat precies goed valt. Het zijn vaak de kleine dingen die een beeld betekenis geven, iets wat je misschien pas later terugziet en dan opnieuw voelt.

Ik fotografeer niet om alleen vast te leggen hoe het eruitziet, maar om te laten zien hoe het voelt. De spanning vlak voor een lach, de rust van een vertrouwde plek, de verbinding tussen mensen. Dat zijn voor mij de momenten die ertoe doen.

Ik ben geen regisseur die het moment volledig stuurt, maar iemand die kijkt, aanvoelt en wacht tot het vanzelf ontstaat. Juist in die echtheid zit voor mij de kracht. Een blik die niet bedacht is, een kleine beweging, een moment dat zomaar gebeurt, dat zijn de beelden die blijven.

Daarom werk ik het liefst in een omgeving die dichtbij jou staat. Een plek waar herinneringen zitten, waar je jezelf kan zijn. 

Fotografie is voor mij geen momentopname, maar een stukje verhaal. Iets wat blijft.